Naam auteur: IrisBraakhuis

Met de in gang gezette beweging konden we in de training ook beginnen met sterker haar overleefstandgedrag te gaan kaderen. Gezien haar verleden waarbij de eerste kennismaking met rijden waarschijnlijk niet zo plezant is geweest, was het wel begrijpelijk dat ze zo van achteruit de hoek met zichzelf naar voren kwam. Maar ze was op dit moment ook op een punt aangekomen dat dit gedrag haar niets bracht en eigenlijk ging kosten. Want het maakte dat haar ontwikkeling stil kwam te liggen én haar eigenaresse’s veiligheid kwam er regelmatig bij in gevaar. Deze laatste extra stap in de training maakte de drie-eenheid van behandelen, ondersteunen en trainen compleet. Langzaam maar zeker kwam Masha tot rust en begonnen we ruimte te krijgen om haar te laten ervaren dat trainen met mensen fijn kan zijn. Dat het kan helpen lekkerder in je lijf en in je vel te zitten, dat het uiterst interessante en boeiende informatie kan bevatten én bovendien superlollig kan zijn! Met het duidelijker kaderen door de eigenaresse begon Masha in te zien dat haar eigenaresse innerlijk krachtig is, máár ook handelt met zuiver geweten. Niet langer terugschrikt voor groot gedrag en richting kan geven in spannende momenten, kortom best een fijn iemand om bij te zijn en eigenlijk ook wel iemand waarbij je heel veilig bent. Gaandeweg de training baanden wij ons een weg door Masha’s overlevingssysteem om dichter en dichter bij haar kern uit te komen. Met elke stap konden we dichter richting het ‘echte’ rijden gaan bewegen en in de laatste weken viel alles samen. Masha die door het rijden door de laatste laagjes wantrouwen en oude ervaring kon bewegen, en een eigenaresse die na veel persoonlijk ontwikkeling en coaching écht begint te landen in thema’s als zelfvertrouwen, aanwezigheid, hervonden fijngevoeligheid, innerlijke kracht zonder ego waarmee een heel mooi, gebalanceerd, compleet totaal pakketje van wie dat zij is als persoon zichtbaar wordt. Nu het puntje bij het paaltje komt, blijkt dat deze hervonden tonen en kwaliteiten die de eigenaresse maken tot wie ze is in haar volle potentieel, de tonen en kwaliteiten zijn die nodig zijn om Masha stabiliteit, vertrouwen en ontspanning te bieden. Dit is wat voor Masha nodig is en waarin je als mens mag aanvullen tot een groter geheel samen. Hierdoor voelt Masha ruimte en veiligheid om te kunnen en durven ontwikkelen van een paard met een heel jong karakter, een echt spontaan, open, naïef kindkarakter, naar een krachtiger wordende puber, naar een stabiel volwassen paard en een fantastisch gezellige metgezel in het leven die in is voor geintjes! De zekerheid van Masha zit niet in de vastheid van omgeving, in de duidelijkheid en routine in je werk of in haarzelf omdat zij de kwaliteit ‘overzicht’ van nature weinig bezit. Haar zekerheid zit hem vooral in de aanwezigheid en de kwaliteit van ontwikkeling in en van de mens die met haar meereist. Daarin ligt veiligheid,  vertrouwen en verbinding waarmee dit paard haar ruiter op haar beurt kan leren over fijngevoeligheid, lichaamsbewustzijn en kracht waar je U tegen zegt! En alleen via de weg van jezelf kun je de gigantische kwaliteiten van dit paard naar boven halen zónder het dier gaande weg te schaden. Want Masha mag dan een paard úit duizenden zijn, maar ze is zeker niet een paard vóór duizenden! Ze raakt snel beschadigd omdat ze zo mooi open en naïef is en omdat zo zoveel kwaliteiten te geven heeft, wat ook inhoudt dat ze snel wordt beroofd… Ik kan niet wachten wat de toekomst voor deze twee in petto heeft, want een ding weet ik zeker: als zij samen doorwandelen op de ingeslagen weg en gaandeweg samen bij zichzelf kunnen blijven in hun ontwikkelen… dan wordt dit goeoeoed!!! Wil je meer weten over de trainingsmogelijkheden en of het geschikt is voor jou en jouw (type) paard? Kijk dan op de pagina ‘Het paard’ voor meer informatie, of neem contact op! Het trainingstraject van Masha  wordt in onderstaande blogs beschreven:

Je kunt je vast wel voorstellen dat na zoveel wisselingen in haar gezondheid en het wel of niet goed gaan van de training, de eigenaresse best onzeker was geworden over het feit of ze het wel of niet goed deed als eigenaresse en als trainster van dit jonge paard. Ze heeft veel clinics en cursussen gevolgd en had zich veel informatie en theorie eigengemaakt en toch leek haar paard telkens terug te vallen, niet gezond en met tijden ongelukkig te zijn. Alles wat ze probeerde beklijfde of niet, of nauwelijks of slechts voor korte duur. In het begin was het voor mij ook niet meteen glashelder wat deze ogenschijnlijk blijvende verstoring in Masha haar systeem in gang had gezet en hoe we het dus weer tot rust konden brengen. Maar 1 ding wist ik wel: dit paard stond om de één of andere reden nog altijd in de overleefstand ondanks dat de training veel goede dingen had geboden. Zouden we dit systeem uit de overleefstand willen krijgen dan moesten we dus meer bieden dan alléén goede training… Daarbij was het ook nog eens heel belangrijk dat de geboden ondersteuning in de juiste volgorde en hoeveelheid geboden zou worden. Hiermee kan het gehele systeem terug naar ontspanning en blijft het nergens meer in de overleefstand staan, want schijnbaar hielt het cirkeltje fysiek-mentaal bij dit paard de onbalans in stand. De huisvesting, voeding en training van dit paard waren al geruime tijd in orde dus aan die basis hoefden we niet te sleutelen. We zijn dus gaan kijken naar wat er nog in haar systeem ontbrak om gezond en gebalanceerd te zijn én wat we op welke manier hiervoor aan konden bieden. Voor haar fysieke gezondheid hebben we haar voeding aangevuld met supplementen vanuit de Chinese geneeskunde, naast de gebalanceerde vitaminen en mineralen brokken en de  gedroogde kruiden. Deze hielpen Masha met het opruimen en afvoeren van afvalstoffen en het aanwakkeren van haar zelfherstellend vermogen, orgaanwerking en immuunsysteem. Deze behandeling zijn we gaan ondersteunen met NEI therapie en Bach Bloesem Remedies om haar mentale systeem terug in balans te krijgen. Dit bleek voor Masha een sterke combi! Ze heeft nog geruime tijd verschijnselen laten zien die passen bij het opschonen en in balans brengen van haar systeem. Van pusbultjes overal over haar huid, naar snotneuzen, naar eindelijk door de verharing komen, naar haar haren met momenten heel raar omhoog trekken om ze vervolgens weer ‘normaal’ te laten zakken, naar gigantische push uitbraken door de lymfeklieren en door de huid naar buiten na elke NEI behandeling. In het volgende blog komt het stuk training aan bod dat we op konden starten nu dat Masha lichamelijk steeds beter in balans kwam. Het trainingstraject van Masha  wordt in onderstaande blogs beschreven:

Eenmaal klaar voor het inrijden heb ik mij verbaasd hoe vol vertrouwen ze was, maar vooral hóe verantwoordelijk dit jonge paard is. Elke keer als ik begon met leunen of wanneer ik zachtjes in het zadel ging zitten, stond ze als aan de grond genageld. Energie laag, focus aan en ooo zo voorzichtig! Ze was zich uitermate bewust van het feit dat ik op haar zat en dat elke beweging en elk gedrag dat ze liet zien dus ook gevolgen had voor mij en voor mijn veiligheid. Het is zelden dat een jong paard zo goed weet wát te doen met deze verantwoordelijkheid. Meestal voelen ze deze wel maar hebben ze geen idee hoe ze hiermee om moeten gaan. In het vroege stadium van zadelmak maken ontstaan daardoor veel ongelukken die worden veroorzaakt door paniek en onzekerheid. Wanneer ik met paarden werk, dan speel ik zoveel mogelijk in op de dingen die zich op ieder uniek moment aandienen. Ik weet in grote lijnen waar ik heen wil en hoe daar te komen, maar in welke volgorde, snelheid, hoeveelheid, intensiteit, enzovoort besluit ik per moment. Dit is iets dat ik heb moeten leren met vallen en opstaan, én waar ik nog soms fouten in maak omdat je hoofd, en mijn hoofd in het bijzonder, zo graag wil verklaren wat ik doe en waarom ik het doe. Helaas gaat dit met paarden niet en in het geval van Guus heb ik heel vaak gedacht: ga ik niet te langzaam? Duurt het niet te lang? Zit ik wel goed? Maar nu ik achteraf deze blog schrijf en in vogelvlucht terug kan kijken op het proces, begrijp ik precies wáárom wij zo lang aan die basis hebben gewerkt. De basis op de grond was voor Guus nodig om te durven vertrouwen en om te leren hoe wij communiceren én wat er van haar werd verwacht. Het leerde haar veel over oorzaak en gevolg, gaf haar inzicht in wat haar gedrag en handelingen teweeg konden brengen. Het leerde haar precies te dansen op de lijn: dit kan wel samen met mensen en dit niet meer want dat wordt te groot. Ze leerde vrijuit te communiceren zonder zich daarbij in te houden en zichzelf klein te houden waarbij haar handelingen zó gedoseerd waren dat er geen mensen bij in gevaar kwamen. Eenmaal helemaal open voor het werk kun je goed merken dat dit ras gefokt is om te werken, maar ook om pienter te zijn! Deze werkpaarden konden het zichzelf niet permitteren om onnodig energie te verspillen aan drama gedrag of om zichzelf te bezeren door onhandige acties. Het werk stond immers de volgende dag gewoon weer te wachten… En zo zie je maar hoe uiterlijk kan bedriegen, want iedereen die in de stal kwam zei: ‘Ga je dáár mee rijden?!?!’ ‘Ja! Daar ga ik mee rijden, en dat gaat nog eens fantastisch goed ook!’ Grote, Geweldige, Gigantische Guus! Licht als een veertje, precies als een waterpas en verantwoordelijk als een HUIS! Wát een feestje om met jou te mogen werken! Het trainingstraject van Guus  wordt in onderstaande blogs beschreven:

Gaande weg de training leerden wij elkaar kennen en kwamen er verschillende laagjes van Guus haar karakter naar boven. Grote Guus kon flink stugkoppig zijn met tijden en kreeg zeker een 10 voor vastberadenheid. Wanneer er ruimte ontstond of dat er twijfel leesbaar was in de lichaamstaal van de mens, dan gaf dat voedingsbodem voor dominantie. Was dit niet het geval en was de mens duidelijk maar eerlijk, dan was het een heerlijk nuchter paard met zelfs een iets onzeker randje aan de binnenkant. In Guus haar geval hebben we lange tijd gewerkt aan de basis in grondwerk omdat werkelijk alles voor haar nieuw was en ik heel zeker wilde weten dat ik niet te snel aan dat onzekere randje voorbij ging. Guus had het niet slecht gehad op Terschelling en kwam met een flinke buik binnen. Naast alle indrukken maakte dit dat het werk haar zwaar viel. Hierdoor had ze de neiging om te stagneren, zowel in beweging als in denkvermogen. Door lange tijd met haar te werken op de grond, kregen haar lichaam en hoofd tijd om zich aan te passen, om te verwerken, los te laten en open te komen. Met goede afgestemde voeding en ondersteuning vanuit Chinese geneeskunde en acupressuur werd Guus mooier en mooier. De kilo’s overgewicht werden vervangen door spieren waardoor werken qua ervaring minder zwaar werd en ontwikkeling makkelijker plaats kon vinden. Grote Guus begon in te zien dat dat ‘akelig vastberaden menske’ nog zo kwaad niet was en dat ze vooral zocht naar een vorm van communicatie. Het ene na het andere lampje ging bij haar aan en het ene besef na het andere begon te landen. Met dat ze begreep dat alle dingen die ik deed een reden hadden en dat ik haar dingen probeerde duidelijk te maken, werd werken zelfs leuk! Het werd voor Guus een sport zo snel mogelijk te begrijpen wat de vraag was om deze vervolgens tot in perfectie uit te voeren en met grote glimmende ogen vol trots nog nét niet ‘tadaaaa’ te zeggen! Vanaf dat moment ging het snel: haar vertrouwen groeide, ze voelde zich veilig in het samenwerken en durfde veel nieuwe dingen samen aan. Zo begonnen we met buiten wandelen (wat echt wel een uitdaging was omdat ze helemaal niets kende van de wereld) en konden we stapjes richting het inrijden gaan zetten. Het trainingstraject van Guus  wordt in onderstaande blogs beschreven:

Een kleine week heb ik nagedacht voordat ik de eigenaresse terugbelde voor overleg. Samen hebben we alle opties besproken en kwamen tot een besluit: Guus zou bij ons op stal komen en we zouden in kleine stappen gaan werken aan ruimte, communicatie, leiderschap én overtuigingskracht. Voor Grote Guus met een eigen wil kwam het goed uit dat ze deze omwille van haar formaat vaak kon doordrukken. Dit had echter ook een keerzijde: in heel veel moeilijke situaties ervaarde ze dat ze er alleen voor stond… (Dit gedrag liet ze namelijk ook in de kudde zien). Voor veel jonge paarden is dat geen prettige ervaring. Ze kunnen dan wel veel leiderschapskwaliteiten bezitten en al erg autonoom zijn, maar ze missen vaak nog de levenservaring om te weten wat te doen in moeilijke of enge situaties. Afgaand op het verhaal dat de eigenaresse schetste, gokte ik dat dat bij Guus ook nog wel eens het geval kon zijn. Ik had de merrie voor ze kwam niet zelf gezien voor een intake omdat ze helemaal op Terschelling woont. Dat maakte het inschatten lastiger, maar met alle informatie die de eigenaresse over de telefoon met me had gedeeld, had ik een zo goed mogelijk beeld van haar geschetst. Eenmaal besloten dat ze zou komen, begon voor Guus de grote reis naar het vasteland en het ‘verre oosten’… In de eerste twee ‘wen weken’ bleken we qua inschatting aardig op de goede weg te zitten. Op momenten dat het Guus uitkomt, bevalt het haar enorm dat ze zo groot en zo sterk is, maar op spannende momenten was er vooral toch veel paniek bij haar. Door een goede voorbereiding kon ik op dag 1, les 1 gelijk duidelijk maken dat lostrekken in Twente in elk geval niet meer ging gebeuren. Twee mega grote ogen keken mij geheel verbaasd en lichtelijk geschokt aan… dat zo’n klein ‘menske’ zoveel overtuigingskracht in zich droeg… Ik was blij dat het gelukt was en wist dat de verbazing en de indruk zouden leiden tot verzachting met de tijd, want met dit soort type paarden is de kracht van de overtuiging het enige dat je hebt om mee te werken. Ik ben natuurlijk fysiek gezien nooit sterk genoeg om zo’n paard te houden en ik zal dat ook nooit worden, net als alle medemensen op deze aarde. Dus dat deze mindset geswitcht is in deze ene, en enkele opening, was een belangrijke stap om te zetten. Het trainingstraject van Guus  wordt in onderstaande blogs beschreven: