Peace is when everything comes together

Waarom kun je vanuit het zadel zo goed werken aan de balans van je paard? Heel simpel omdat je je armen, benen en zit kunt gebruiken om te begrenzen, richting te geven, te vergroten en te verkleinen, enz. enz. Van alle trainingsvormen ben je met rijden het dichtst bij je paard en kun je dus het beste begeleiden. Naast dat fysieke contact is er nog een reden waarom je vanaf de rug van je paard zo mooi werkt aan zijn of haar balans en aan dat van je eigen lichaam. Stel je maar eens voor dat jouw paard onder je verandert in een grote bubbel water, en jijzelf verandert ook in een grote waterbubbel. Jullie zijn allebei je eigen bubbel, maar op bepaalde plekken toch met elkaar verbonden (denk maar aan je benen, je zit en je handen en armen via de teugels). Op deze plekken vindt een uitwisseling plaats, je kan er signalen doorgeven, maar je kunt ze er ook ontvangen. Je kunt hier dus je fysieke hulpen doorgeven, maar zoals in eerdere blogs beschreven, kun je hier ook gemoedstoestand, gevoel en/of emotie in doorgeven (bijvoorbeeld een gevoel van rust, vertrouwen of aanwezigheid). Hierin kun je (door)geven, maar je kunt hier ook ontvangen, dus welk gevoel komt er van je paard? Dit is ook wel de uitwisseling van energie waar ik het vaker over heb. Als je nu jou eigen bubbel en de bubbel van je paard allebei een eigen kleur geeft dan zul je zien dat er op die plekken van verbondenheid de kleuren in elkaar overlopen, heen en weer vloeien en zich misschien af en toe in elkaar vermengen, hierin zit je raking, verbinding, ontwikkeling en groei. In de uitwisseling van energie zit ook je open deur naar balans zowel fysiek als mentaal. Voor fysieke balans zijn in de basis drie dingen nodig:

1. (Voldoende) energie, dit kun je vertalen naar de letterlijke aanspanning in de spieren van het paard die nodig is om het gewicht te dragen, maar dit houdt ook de energetische invulling van je paard in, dus voldoende aanwezigheid, mentale balans, gevuldheid, enz.). Bij voldoende energie kun je ook denken aan het juiste tempo dat nodig is voor de balans en gedragenheid van dat moment. Tempo vind ik zelf altijd een minder mooi woord omdat het snel duidt op snelheid, en alleen snelheid is niet goed voor de balans. Het is echt de samenvoeging van de juiste aangespannenheid, juiste takt, en de juiste voorwaartse drang (en die is helemaal afhankelijk van de mate van gedragenheid die je van je paard vraagt).
2. Gewicht, het gewicht van het paardenlijf moet op precies de goede plekken verdeeld worden wil het lichaam perfect in balans zijn, waardoor het paard in een staat van ontspanning en zachtheid kan zakken. Ook het ruitergewicht moet precies verdeeld zijn waardoor jij als ruiter heel erg zacht, vloeibaar en licht kan mee liften op de rug van je paard, en je dus geen stoorzender bent of een oorzaak voor balansverlies.
3. Richting, de richting voegt eigenlijk alles samen: het bundelt de energie en het gewicht waardoor het (ook tijdens richtingsverandering) niet meer omvalt (en dus balans verliest). Stel jezelf nog maar een keer die twee gekleurde waterbubbels voor. Via de poorten van verbondenheid kun je dus je hulpen doorgeven om de balans te verbeteren. Stel je maar eens voor dat je paard in een wending te veel op zijn binnenschouder valt, meestal de grootste oorzaak hiervan is een te slap binnenachterbeen. Bij een te slap binnenachterbeen heb je dus een gebrek aan energie, waardoor het gewicht op een verkeerde plek komt te liggen en je richting niet goed meer lukt (daarom is het zo lastig sturen met een paard dat op de binnenschouder valt). Via je zit kun je wat meer energie doorgeven waardoor er meer energie/aanspanning komt. Energie doorgeven of opbouwen klinkt als erg zweverig en moeilijk te bereiken, gelukkig valt dat heel erg mee. Stel jezelf maar eens voor dat je op de atletiekbaan in de startblokken staat, en er wordt af geteld: klaar voor de start?… 3… 2… 1… AF! Dat kriebelgevoel in je buik, je spieren die aanspannen en alles in je lijf staat klaar om te gaan, dat is al een voorbeeld van energie opbouwen! Wanneer je energie wilt doorgeven wordt je vaak juist wat zachter in je lijf waardoor de energie makkelijker en dus ruimer kan doorstromen, denk daarbij maar eens aan het steeds wat verder opendraaien van de kraan waardoor er meer water met meer kracht kan gaan stromen.

Nog even terug naar het praktijkvoorbeeld van het vallende paard op de binnenschouder, je hebt nu je energie hersteld waardoor het binnenachterbeen actiever ondertreedt en dus zorgt voor meer draagkracht. Deze verbetering alleen zorgt er al voor dat het paard minder het gewicht naar binnen laat vallen. In de meeste gevallen is dit al bijna genoeg om de balans te herstellen, mits je een goed zelfbewust paard hebt dat heel erg in het moment ervaart wat er gebeurt en dus genoeg mentaal in balans is. Wanneer dit nog niet helemaal voldoende is om de balans te herstellen, dan voeg je hier nog hulp aan toe via de poort van je hand en de teugels. Door je buitenhand wat naar buiten te plaatsen verandert de richting een beetje waardoor er ruimte ontstaat voor het gewicht om te schuiven (van binnen richting midden). Als dit lukt plaats je je buitenhand terug mét behoud van contact op de teugel, anders valt je paard heel gauw weer om. Wanneer je nu weer via je zit de richting zou verplaatsen naar een volte/wending dan zijn alle voorwaarden aanwezig voor latroflexie en kan je paard dus buigen zonder te vallen, en daardoor ontstaat weer ontspanning en zachtheid in het lijf. Deze doorgeefluikjes van energie werken precies hetzelfde wanneer je werkt aan mentale stukken. Wat je dan doorgeeft is de invulling van de energie en dat kan zijn rust, vertrouwen, lichtheid, kracht, trots, enz. Het hele proces van het samenwerken met je paard is een proces van geven en ontvangen Wat komt er binnen? En wat is daarop mijn antwoord? Dit kan zowel van en naar het paard zijn, maar dit kunnen ook eigen thema’s van jouzelf zijn (een simpel voorbeeldje is een ruiter met angst). Hierin kun jij dus jezelf helpen, maar kan ook jouw paard je helpen om te groeien in bepaalde thema’s en op fysiek vlak leert jouw paard je waar jij zelf blokkades hebt waardoor de beweging er niet goed langs kan (denkend aan pijn), of blokkades op energetisch gebied waardoor de energie niet altijd ten volste kan stromen en je dus moeite hebt om balans te vinden of te behouden. Een mooi voorbeeld hierin is doorzitten, dit vergt ontzettend veel losgelatenheid in je lijf wil je instaat zijn om die gehele beweging te kunnen volgen. In het laatste blog van deze serie kun je lezen over een andere variant van ‘loslaten’.