Omdat we niet helemaal zeker weten hoeveel last Karla heeft van met name de artrose in de SI gewrichten zijn we de training begonnen in het losse grondwerk. Dit geeft de minste fysieke belasting, maar geeft wel heel goed inzicht in de mentale staat van dit paard, haar eigenaar en hun onderlinge communicatie. In het losse grondwerk viel heel duidelijk op dat Karla in contact blijven tijdens het werk erg lastig vond. Liever ging ze uit contact door te rennen of door bezig te gaan met de omgeving, ook koos ze er voor uit contact te gaan tijdens het werk. Dit herken je het beste aan een soort automatische pilot modus. Een paard voert de gevraagde oefeningen wel uit, maar laat geen signalen van communicatie zien. Vaak staren de ogen wat vaag in de omgeving, ze lijken de mens maar ook de omgeving niet echt in zich op te nemen. Ook is er weinig tot geen orenspel en is er weinig interactie tussen het paard en mens.
In het grondwerk zijn we ‘het gesprek’ met haar aangegaan. Wat gebeurt er als wij ten alle tijden met haar in contact blijven, ook al komt zij misschien niet direct met contact terug? Als ze beseft dat ze niet kan blijven wegrennen of eeuwig kan blijven afsluiten, zou zij het dan een poging waard vinden om dat contact eens te onderzoeken? Wat gebeurt er als we het rennen blokken? Sluit ze dan af? Wordt ze boos? Of bang? Of is daar toch weer de optie om het contact te overwegen? We stelden deze ‘vragen’, bestudeerden haar reacties en vonden zo al mooie inzichten over wat Karla denkt van het samenwerken met mensen.
Het vermoeden dat zij de training in het verleden als minder prettig ervaren heeft, lijkt op zijn plek te zijn. Karla is wantrouwend en wil eigenlijk niets van mensen weten, zeker niet wanneer zij verwachtingen hebben of met intenties het contact aangaan. Als we even terugdenken aan de vicieuze cirkel van ‘fight and flight’ dan is dit iets dat voor haar niet positief bijgedragen heeft. Het levert haar vaak korte momenten van stress op, maar deze eerste drempel is tegelijkertijd ook een mooie eerste ingang om stress te verminderen en haar op dit moment vooruit te helpen om uit deze cirkel te komen.
Tijdens het losse grondwerk werk je met technieken en posities. Deze ‘technieken’ zitten hem vooral in lichaamstaal:
– een bepaalde uitstraling hebben
– een richting hebben
– een tempo aangeven
– enzovoorts
Eigenlijk net als bij ‘gewone’ disciplines zoals longeren en rijden. Maar in het losse grondwerk is naast deze ‘techniek’ nog iets nodig, iets dat je niet kunt skippen en dat je niet even kunt fixen met een hulpteugel of een trucje. Je hebt een bepaalde mate van aanvoelend vermogen nodig. Het vermogen om te onderscheiden: Rent dit paard vanuit angst? Onzekerheid? Boosheid? Onmacht? Plezier? Of uitdaging? Dit aanvoelend vermogen heb je nodig om goed in te schatten waar je ‘gesprek’ over gaat, maar ook in welke toon je deze met elkaar moet voeren om tot goede antwoorden te komen. Dit aanvoelend vermogen heeft in principe iedereen, maar bij de een is het meer ontwikkeld dan bij de ander. Dit aanvoelend vermogen vraagt een bepaalde openheid, zodat informatie van de ander binnen kan komen. Wanneer iemand onzekerheid is aan de binnenkant dan voelt je openstellen al snel aan als een kwetsbaarheid en wordt bewust of onbewust het aanvoelend vermogen verminderd of geblokkeerd.
Voor Carla bleek dit in het begin ook lastig te zijn. Technisch en theoretisch is ze supersterk onderbouwd, maar bij het in de praktijk brengen, kwamen heel veel vragen en onzekerheid naar boven. Het was lastig voor haar om aan te voelen waarom haar paard deed wat ze deed.
Onzekerheid is iets dat paarden erg snel aanvoelen. Als het gaat om leiderschap en veiligheid dan is er niet veel ruimte voor onzekerheid omdat er in tijden van nood geen tijd is om te twijfelen of het niet zeker te weten.
Door deze onderhuidse onzekerheid werd de spanning van Karla in het werken groter, een volgend puzzelstukje viel daarmee op zijn plek.
Het losse grondwerk is ook dé ideale discipline voor de verdieping je eigen persoonlijke ontwikkeling. Je ontwikkelt skills op het gebied van lichaamstaal, communicatie en leiderschap. Tijdens deze ontwikkeling zagen we ook een verandering bij Karla, ze rende niet zo snel meer weg en sloot zich steeds minder af. Want nu Carla haar aanvoelend vermogen weer als tool beschikbaar begon te krijgen, kon zij Karla beter lezen en begrijpen, waardoor Karla zich veiliger voelde in de samenwerking. En wat bleek… Het was nog wel een behoorlijk pittige tante die Karla! Werklustig en snel, ondeugend en met een goede eigen mening, scherpzinnig en oooh zo fijngevoelig! Zoals wel vaker het geval blijkt…. De ideale uitdaging voor Carla om haar ondergesneeuwde skills op te oefenen. Veel paarden en mensen blijken uitdagingen en groeipunten in elkaar naar voren te halen, en dat was hier niet anders.
Nu deze mentale laag vanuit de training op zijn plek begon te vallen samen met de ondersteuning vanuit de Bach Bloessem remedies kon Karla steeds meer mentale spanning loslaten. Daarbij begon de ondersteuning vanuit voeding, supplementen en Chinese geneeskunde ook zijn werk te doen en beetje bij beetje vielen ook deze puzzelstukjes op zijn plek. Ze kwam uit het ‘fight and flight’ systeem en haar metabolisme normaliseerde. Ze begon haar overtollige vet te verteren, kreeg betere mest en in de samenwerking ging ze meer ontspannen.
De mentale puzzelstukjes vielen op hun plek, nu kunnen we verder gaan kijken naar fysiek belasting: hoeveel en in welke vorm is er allemaal mogelijk? Je ontdekt het in blog 3!
