Inspiratie blogs Dinky

Van inzicht door naar ontwikkeling! Een persoonlijk blog anoniem geschreven voor iemand wie de paarden-kwartjes training heeft gevolgd en wel graag de mooie inzichten deelt. Ze kwam via-via binnen met interesse voor een paarden-kwartjes training. Na Corona was voor haar alles anders geworden, het sociale leven dat ze voorheen had was tijdelijk weggevallen en dit bleek in de praktijk helemaal niet gemist te worden… Tijd alleen was fijn, gaf ruimte om na te denken. Denken over vragen als wie ben ik eigenlijk, wat vind ík leuk en waarom doe ik het werk dat ik doe eigenlijk?…  Ze had al veel grote stappen gemaakt en veranderingen gerealiseerd, ze had haar baan opgezegd en al veel onderzoek gedaan in boeken, webpagina’s, enzovoorts wat betreft persoonlijke ontwikkeling en levensvoorwaarden die voor haar goed zouden passen. Wat miste was nog iets dat deze losstaande inzichten aan elkaar kon verbinden, en zo zijn we dus samen met Ice aan een paarden-kwartjes training begonnen. Ze bleek een slimme leerling die zich al snel de theoretische stof had eigen gemaakt. Verdiepende vragen die ontstonden in haar dagelijks leven werden dan ook al binnen de kortste keren gesteld. Ik houd daar wel van, mensen die de diepte in gaan! En zo baanden we ons al snel een weg voorbij de standaard theorie en gingen we elke sessie meer en meer de diepte in. Bij binnenkomst had ze al wel een redelijk idee wat voor haar een natuurlijke kwaliteit zou kunnen zijn. Ze had namelijk het idee veel van anderen te voelen en te begrijpen, maar kreeg nog niet altijd de juiste feedback van de omgeving hierin terug. Gaandeweg de praktijksessies bleek inderdaad dat ze veel aanvoelde: emoties die Ice toonde in gezichtsuitdrukking of gedrag, tonen die meespeelden in de omgeving zoals onrust of juist vrede. Ice kon haar wél de juiste feedback geven en het besef hooggevoelig te zijn kon definitief landen. Nou zou je denken dat ze met 1 à 2 sessies al klaar zou zijn. Haar kwaliteit is gevonden en nu doorrrr met het leven! Toch was niets minder waar… Want ook voor haar, zoals zo vele anderen, worstelde ze met deze kwaliteit. Wat is van mij? En wat is van die ander als ik emoties voel?… Ook ontdekte ze tijdens het traject dat deze kwaliteit een keerzijde heeft (zoals elke kwaliteit dat heeft). Dit maakte het allemaal nog lastiger, want haar kwaliteit, daar waar zij zó goed in is, werd niet altijd door de omgeving gewaardeerd. Ze kreeg feedback als: ‘Je geeft ongevraagd advies!’  Tijdens de theorie bespraken we deze situaties uitvoerig en keken we verder: komt deze feedback vanuit onontwikkelde stukken van de andere partij? Ben jij hier verantwoordelijk voor? Nam je te veel verantwoordelijkheid? Waren het eigen stukken die je projecteerde op de ander? Had de communicatie subtieler gekund? Enzovoort, enzovoort. Daarna pakten we gelijk de praktijk erbij en gingen we met Ice aan de slag om te leren onderscheid te maken tussen jezelf, de ander en de omgeving. We namen oefeningen mee die helpen intellect en intuïtie op een natuurlijke manier terug te verbinden, zodat voelen en weten en daarna communiceren helderder konden worden, en we gingen aan de slag met autonoom bij jezelf blijven.  Óók al voel je zoveel van de ander. Want zonder autonomiteit is hoog gevoeligheid gedoemd om een valkuil te worden in plaats van een kracht. Met name dit laatste blijkt in de praktijk best wat oefening nodig te hebben. Alles voelt zo snel hetzelfde dat je denkt bij jezelf te zijn terwijl je qua aandacht al lang en breed met die ander verbonden bent. Ice gaf dit heel mooi op de seconde weer! Was ze autonoom en stond ze vanuit zichzelf open voor contact dan sloot hij aan, verloor ze haar aandacht aan hem… dan haakte hij af! Keer op keer op keer. Hij gaf haar daarin een supermooie leerschool om telkens te leren, voelen en ervaren wat de verschillen zijn. Hierdoor kon zij dit opslaan in haar celgeheugen en dit gevoel terug opzoeken wanneer ze thuis in contact met anderen tegen dit item aanliep. Naast dat we met Ice gewerkt hebben, hebben we ook 1 sessie met Dinky gewerkt. Dinky kwam eigenlijk ooit als traumapaard binnen en heeft veel verdriet gekend in het verleden. Gaandeweg de jaren vond ze hier beetje bij beetje een plekje voor, en ze had tijdens die ene sessie dan ook zo’n waardevolle boodschap voor haar! Ze toonde haar hoe je volledig in contact met jezelf en al je emoties (ook verdriet) kunt zijn zonder dat deze emoties je verteren. Ze liet haar voelen hoeveel verdriet er in haar lijf was opgeslagen, hoe ze hier nu mee in contact kon zijn zonder dat de emotie nog stress triggerde, maar ze toonde haar ook hoe zij (de persoon in kwestie) hier niet verantwoordelijk voor is! Ook zij wende af voor contact wanneer ze haar wilde troosten en ondersteunen en daarmee dus weg van zichzelf dingen voor anderen ging oplossen, en kwam terug in contact vanaf het moment dat ze hiermee op hield en in haar aanwezigheid terugkwam. Dinky liet haar precies zien wat er nodig is om een ander tot steun of troost te zijn, en dat is alleen maar (autonoom) aanwezig zijn… That’s it… Die kleine Dinky met waarschijnlijk de grootste boodschap van deze paarden-kwartjes training: De beste versie van jezelf hoeft niet perfect te zijn… je hoeft er alleen maar helemaal te zijn…

Het karakter van je paard is enorm bepalend voor de keuze in omgang, behandeling en ondersteuning van je viervoeter. Een mooi voorbeeld lees je in het verslag van een inspirerende workshop. Dat was een gave workshop!!Ik ben er nog stil van, net als Dinky. In de ochtend hebben we in de workshop aromatherapie uitgebreid gesproken over het inzetten van de olie in revalidatietrajecten en hoe belangrijk het is om het karakter van je paard mee te nemen in de olie keuze die je maakt. Zó gaaf om te zien hoe dit in de praktijk weer ontzettend mooi naar voren kwam! Na het theorie gedeelte zijn we naar buiten gegaan om een aantal oliën aan te bieden aan de paarden en om de reacties te beoordelen. Ze gingen stuk voor stuk de verschillende oliën langs en bleven net zo lang ruiken en ervaren voordat ze een besluit namen welke ze het meeste nodig hadden. Drie van mijn paarden zijn vrij expressief qua karakter, laten duidelijk zien wat ze wel nodig hebben en wat niet. Twee van de drie hebben een groot gedeelte van hun leven heel dichtbij de natuur gewoond en zijn nog zo sterk verbonden met hun innerlijke stem en behoeftes. Zij lieten mooi zien hoe zij binnen 10 minuten al wisten welke olie het meeste voor hen kon doen. Mijn andere merrie had wat langer tijd nodig en bleef tot 3 á 4 keer toe verschillende oliën proberen voordat ze een duidelijke keuze had gemaakt. En dan was daar Dinky!Dinky is de pensionada van de stal, een stil ietwat onzichtbaar gedeelte van de kudde. Ze is teruggetrokken en houdt niet van veel contact. Nou eigenlijk moet ik zeggen: ze houdt niet van vele, grote, niet veel zeggende contacten. Ze doet haar eigen ding en pas wanneer jij puur en oprecht bent, een zachte oprechte verbinding wil maken, staat zij open voor contact, en weet zij de oprechte aandacht enorm te waarderen. Maar de grote energieën van de jonge, speelse paarden laat zij op haar leeftijd aan zich voorbij gaan. Toen wij met de olie in de weide aankwamen leek ze in eerste instantie niet geïnteresseerd, Maar een af en toe gedraaid oor verraadde toch haar interesse.. na een dikke 15 minuten van ogenschijnlijke geen interesse kwam ze toch zachtjes aan dichterbij. Nadat de jonge garde uitgeraasd was, durfde ze het aan om ook een snufje te nemen. Heel bijzonder om te zien hoe zij na al die tijd stilletjes afwachten, stiekem ruiken en ervaren heel sterk voor 1 olie koos! Ze koos de melaluca of ook wel beter bekend als tee trea olie, die je goed in kunt zetten bij ontstekingen en infecties. Maar wat veel mensen niet weten, is dat deze olie ook mentaal veel betekend. Zoals de olie lichamelijk beschermend werkt, zo doet hij dat ook mentaal.En precies dát gaf Dinky rust! Het gaf haar rust en ruimte om haar eigen kwetsbare, zachte en lieve kant te tonen aan de wereld, zonder dat ze bang hoefde te zijn dat deze geschaad werd. Haar prachtige kwetsbare karakter kwam boven, tegelijkertijd met haar levenswijsheid. Haar oerkracht, stil weten en diep verbonden tot in haar ziel. In al die jaren dat zij onder het zadel aan het werk is geweest, heeft zij aan de buitenkant niet veel laten zien. Maar diep van binnen heeft zij al die tijd zo goed voor zichzelf gezorgd. Altijd heel stilletjes wetende wat goed voor haar was en wat niet. Prachtig om te zien hoe al deze wijsheid bovenkwam en er een laag van haar afviel. Zonder het weggevallen beschermlaagje toonde ze zo puur, kwetsbaar en krachtig tegelijk. Zichtbaar genietend van de rust die het haar gaf. Nu nog een paar uur later is ze er stil en tevreden van! Het was een magisch moment, waarin wij en alle andere paarden stil werden. Dankbaar dat we hier getuige van mochten zijn en vooral ook dat Dinky dit op haar oude dag heeft mogen ervaren!